Het voornemen om dit te onderzoeken en uiteindelijk te realiseren, maakte het consortium in februari wereldkundig. Inmiddels zijn we ruim een half jaar verder. Heeft de coronacrisis de ontwikkeling van dit zeer ambitieuze project vertraagd of wellicht gestopt? Niets is minder waar!

De Eemshaven is allang geen Doornroosje meer. Sterker nog: de ooit maagdelijk groene hectares van de haven zijn nu bijna allemaal bezet of gereserveerd door allerhande ondernemingen voor uiteenlopende activiteiten. Vele daarvan zijn energiegerelateerd.

Groningen Seaports – dat behalve de Eemshaven ook de haven van Delfzijl en industrieterreinen beheert, ontwikkelt en bedient – speelt een belangrijke rol in dit succes.

Het voornemen van het consortium – dat sterk ondersteund wordt door de Provincie Groningen – om NortH2 te vestigen in de Eemshaven, kwam natuurlijk niet uit de lucht vallen.

Cas König: “Er zijn zes hele sterke argumenten om het te doen en om het hier te doen. Er is in de nabijheid royaal plek voor windmolens op zee. Bovendien is er voldoende ruimte voor de electrolyzer in de Eemshaven. Het gasnet van Gasunie kan met enkele aanpassingen gebruikt worden voor het transport van waterstof. Ook hebben we hier in de buurt al een aantal grote afnemers van waterstof, maar we kunnen dankzij het net van Gasunie ook leveren aan afnemers in binnen- en buitenland. Tevens zitten hier in de buurt grote zoutcavernes waarin waterstof opgeslagen kan worden. Ook belangrijk: bij de Rijksuniversiteit Groningen en de Hanzehogeschool zit veel knowhow op de benodigde kennisgebieden. Veel knowhow zit natuurlijk ook bij Shell, dat al lang niet meer het klassieke olie- en benzinebedrijf is en zich transformeert tot een energiebedrijf.”

Vier gigawatt in 2030 en tien gigawatt in 2040. Waarom deze enorme capaciteit? Robert van Tuinen, manager strategy & business development van Groningen Seaports zegt dat daar een belangrijke, eenvoudige reden voor is.

Waar staat het consortium nu? Robert van Tuinen: “We hebben zes haalbaarheidsstudies verricht naar belangrijke deelaspecten van NortH2. Aspecten als de windmolens, hoe krijgen we de stroom aan land, hoeveel ruimte hebben we nodig in en bij de haven, hoe transporteren en slaan we de waterstof op en – heel belangrijk – wie kunnen de geproduceerde waterstof afnemen? Deze studies – op het uitvoeren daarvan had corona nagenoeg geen effect – zien er goed uit en aan het eind van dit jaar besluiten we of we over gaan naar de volgende fase.”

Belangrijk voor het doorgaan van het project zijn natuurlijk de houding en de keuzes die ‘Den Haag’ maakt, onderstreept Cas König. “Het zou mooi zijn als die keuzes snel gemaakt worden. Dit project kan enorm bijdragen aan het halen van onze nationale duurzaamheidsdoelstellingen. En door de coronacrisis hebben we nog beter begrepen dat we voor onze energiebehoefte niet te afhankelijk moeten worden van anderen. In landen als Frankrijk, Spanje en Duitsland zie je duidelijke industriepolitiek op basis van een geïntegreerde aanpak, ook op het gebied van waterstof. Maar een project van deze omvang is nog uniek. Als Den Haag snel en duidelijk kiest, kunnen wij kijken of het project nog sneller uitgevoerd kan worden. Wij denken dat dit kan, want het draagvlak voor NortH2 in deze regio is groot.”